Flawless

เชื่อเถอะว่า " น้ำหยดลงหินทุกวัน หินมันยังกร่อน" แล้วนับประสาอะไรกับใจคน

แม้หินบางก้อนมันอาจจะกร่อนยาก อาจจะใช้เวลาสักหลายปีกว่าจะทำให้มันกร่อนได้ แต่ก้อต้องทน มันคือบทพิสูจน์ ว่าเรารักเขาจริงหรือไม่ ถ้าผ่านไปได้ รสชาติของชัยชนะนั้น มันช่างหวานหอมเสียเหลือเกิน เชื่อเถอะ...

ถึงแม้ มันอาจจะไม่ได้เป็นอย่างที่เราคิดเสมอไป หากแม้ไม่ได้เธอมาครอบครอง แต่เพียงแค่เราสามารถทำให้เขารับรู้ได้ว่า เรารักเขา แล้วเขายังไม่ไปจากเรา มันไม่สำคัญแล้วว่าเขาจะรักเราหรือไม่ แค่เขารู้ว่าเรารักเขามันก็มากพอที่จะต่อลมหายใจของเราไปอีก หลายสิบปี

ระยะทางของการพิสูจน์รักแท้ แน่นอนว่ามันไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ หลายๆครั้งที่มันมีแต่ใบมีดวางอยู่ให้เราเดินเข้าไปเหยียบมัน นั้นแหละ คือครูที่จะสอนให้เราข้ามผ่านไปให้ได้

เคยมีคนบอกว่า "บ้าหรือเปล่า" "งมงายวะ" "เป็นกูนะกูไปตั้งแต่ปีแรกแล้ว" "มึงมันโง่" คำเหล่านี้ ออกมาจากปากของผู้ที่หวังดีกับเราทั้งสิ้น ถึงแม้ว่ามันจะไม่สวยหรูแต่มันก็คือเรื่องจริงในอีกมุมมองนึง เพราะแน่นอนหละ ใครมันจะบ้าตามตื้อคนที่เขาไม่ได้รักมาถึงหลายปี มีแต่คนบ้ากับคนโง่ทั้งนั้น เขาคิดกันอย่างนี้ แต่เรา เราเท่านั้นที่รู้ว่า คนนี้แหละ จะปล่อยให้หลุดไปไม่ได้ เธอนี้แหละ "รักแท้"

แม้เธอจะไม่สวยเว่อ ไม่นิสัยดีแบบนางเอกไทย ไม่พูดเพราะเหมือนนางงาม ไม่จริงใจมากเหมือนบุพพการี ไม่แอ๊บแบ๊วเหมือนสาวๆในhi5 แต่แน่นอน ก็คนนี้มัน "click" นี่หว่า แล้วจะให้ปล่อยไปได้อย่างไง แม้ว่าเรา ผู้ซึ่งต่างกับเธอเหมือนหน้ามือกับหลังตีน ( - -"") อ้วน ดำ มืด โง่ จน รถไม่มี พุดไม่หวาน จีบไม่เก่ง แต่แน่นอน สิ่งที่เรามีไม่แพ้ใคร "ความจริงใจ" ใช้มันเข้าไป ใช้ไปจนเธอ คิดถึงเราเวลาเธอมีึความทุกข์ นั้นแหละ เมื่อนั้น เราจะได้เป็น "คนที่เธอคิดถึง" ถึงแม้ว่ามันจะนานหลายปี

อย่าจม ! อย่าจมอยู่กับการเป็นแค่ คนที่เธอคิดถึง เมื่อถึงวันๆนึง เราเข้าใกล้คำว่าคนสำคัญแล้ว ให้หาโอกาสบอกเธอว่าเราคิดอย่างไงกับเธอ แน่นอนว่ามันต้องเสี่ยง มันก็เหมือนกับการโยนเหรียญ มันก็มีแค่สองด้าน วัดๆไปเลย(ตอนนั้นคิดแบบนั้นจริงๆลืมนึกถึงเวลาตลอดหลายปีที่คุยมา) อย่าไปกลัวเรื่องผิดหวัง เพราะทนมาได้ตั้งหลายปีเต็มที่ก็แค่เริ่มใหม่ เริ่มใหม่อีกครั้งจะเป็นไร 

ถ้าผลออกมาคือ เธอรับฟัง นั้นก็แปลว่า เราเป็นคนสำคัญ นั้นแหละ รสชาติของชัยชนะที่คุณต้องกัดฟันทนเป็นเพื่อนที่ดีของเธอ แต่หลังจากที่บอก เธอไปแล้วว่าเราคิดอย่างไรกับเขา แล้วเขารับฟัง เพราะฉะนั้น เรามีสิทธิ์ในการดูแลเธอแล้ว เพราะเราคือ "คนที่รักเธอ ที่เธอรับรู้"นั้นแหละ ถ้าโชคดีหน่อยอาจได้เป็น คนรักของเธอ แตุ่ถ้าโชคร้ายก็เป็นแบบผมคือ เป็น "คนที่รักเธอ ที่เธอรับรู้" (โชคร้ายหรือเปล่านะ ^-^) เราก็ทำหน้าที่ของเราต่อไป

เชื่อเถอะว่า "สักวันเธอจะต้องรักเรา" เหมือนที่เชื่อมาตลอดว่า "สักวันเธอจะต้องรู้ว่าเรารักเธอ" แบบตอนนี้ที่เราอดทนคุยกับเธอมาหลายปี

edit @ 20 Oct 2009 19:22:54 by faith

edit @ 22 Oct 2009 11:00:45 by faith