Flawless

เชื่อเถอะว่า " น้ำหยดลงหินทุกวัน หินมันยังกร่อน" แล้วนับประสาอะไรกับใจคน

แม้หินบางก้อนมันอาจจะกร่อนยาก อาจจะใช้เวลาสักหลายปีกว่าจะทำให้มันกร่อนได้ แต่ก้อต้องทน มันคือบทพิสูจน์ ว่าเรารักเขาจริงหรือไม่ ถ้าผ่านไปได้ รสชาติของชัยชนะนั้น มันช่างหวานหอมเสียเหลือเกิน เชื่อเถอะ...

ถึงแม้ มันอาจจะไม่ได้เป็นอย่างที่เราคิดเสมอไป หากแม้ไม่ได้เธอมาครอบครอง แต่เพียงแค่เราสามารถทำให้เขารับรู้ได้ว่า เรารักเขา แล้วเขายังไม่ไปจากเรา มันไม่สำคัญแล้วว่าเขาจะรักเราหรือไม่ แค่เขารู้ว่าเรารักเขามันก็มากพอที่จะต่อลมหายใจของเราไปอีก หลายสิบปี

ระยะทางของการพิสูจน์รักแท้ แน่นอนว่ามันไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ หลายๆครั้งที่มันมีแต่ใบมีดวางอยู่ให้เราเดินเข้าไปเหยียบมัน นั้นแหละ คือครูที่จะสอนให้เราข้ามผ่านไปให้ได้

เคยมีคนบอกว่า "บ้าหรือเปล่า" "งมงายวะ" "เป็นกูนะกูไปตั้งแต่ปีแรกแล้ว" "มึงมันโง่" คำเหล่านี้ ออกมาจากปากของผู้ที่หวังดีกับเราทั้งสิ้น ถึงแม้ว่ามันจะไม่สวยหรูแต่มันก็คือเรื่องจริงในอีกมุมมองนึง เพราะแน่นอนหละ ใครมันจะบ้าตามตื้อคนที่เขาไม่ได้รักมาถึงหลายปี มีแต่คนบ้ากับคนโง่ทั้งนั้น เขาคิดกันอย่างนี้ แต่เรา เราเท่านั้นที่รู้ว่า คนนี้แหละ จะปล่อยให้หลุดไปไม่ได้ เธอนี้แหละ "รักแท้"

แม้เธอจะไม่สวยเว่อ ไม่นิสัยดีแบบนางเอกไทย ไม่พูดเพราะเหมือนนางงาม ไม่จริงใจมากเหมือนบุพพการี ไม่แอ๊บแบ๊วเหมือนสาวๆในhi5 แต่แน่นอน ก็คนนี้มัน "click" นี่หว่า แล้วจะให้ปล่อยไปได้อย่างไง แม้ว่าเรา ผู้ซึ่งต่างกับเธอเหมือนหน้ามือกับหลังตีน ( - -"") อ้วน ดำ มืด โง่ จน รถไม่มี พุดไม่หวาน จีบไม่เก่ง แต่แน่นอน สิ่งที่เรามีไม่แพ้ใคร "ความจริงใจ" ใช้มันเข้าไป ใช้ไปจนเธอ คิดถึงเราเวลาเธอมีึความทุกข์ นั้นแหละ เมื่อนั้น เราจะได้เป็น "คนที่เธอคิดถึง" ถึงแม้ว่ามันจะนานหลายปี

อย่าจม ! อย่าจมอยู่กับการเป็นแค่ คนที่เธอคิดถึง เมื่อถึงวันๆนึง เราเข้าใกล้คำว่าคนสำคัญแล้ว ให้หาโอกาสบอกเธอว่าเราคิดอย่างไงกับเธอ แน่นอนว่ามันต้องเสี่ยง มันก็เหมือนกับการโยนเหรียญ มันก็มีแค่สองด้าน วัดๆไปเลย(ตอนนั้นคิดแบบนั้นจริงๆลืมนึกถึงเวลาตลอดหลายปีที่คุยมา) อย่าไปกลัวเรื่องผิดหวัง เพราะทนมาได้ตั้งหลายปีเต็มที่ก็แค่เริ่มใหม่ เริ่มใหม่อีกครั้งจะเป็นไร 

ถ้าผลออกมาคือ เธอรับฟัง นั้นก็แปลว่า เราเป็นคนสำคัญ นั้นแหละ รสชาติของชัยชนะที่คุณต้องกัดฟันทนเป็นเพื่อนที่ดีของเธอ แต่หลังจากที่บอก เธอไปแล้วว่าเราคิดอย่างไรกับเขา แล้วเขารับฟัง เพราะฉะนั้น เรามีสิทธิ์ในการดูแลเธอแล้ว เพราะเราคือ "คนที่รักเธอ ที่เธอรับรู้"นั้นแหละ ถ้าโชคดีหน่อยอาจได้เป็น คนรักของเธอ แตุ่ถ้าโชคร้ายก็เป็นแบบผมคือ เป็น "คนที่รักเธอ ที่เธอรับรู้" (โชคร้ายหรือเปล่านะ ^-^) เราก็ทำหน้าที่ของเราต่อไป

เชื่อเถอะว่า "สักวันเธอจะต้องรักเรา" เหมือนที่เชื่อมาตลอดว่า "สักวันเธอจะต้องรู้ว่าเรารักเธอ" แบบตอนนี้ที่เราอดทนคุยกับเธอมาหลายปี

 

edit @ 20 Oct 2009 19:22:54 by faith

edit @ 22 Oct 2009 11:00:45 by faith

( 2 ต.ค 52 ) [day] เธอเจ็บจากเขามา

                     "      บอกเธอวันแรก 

( 3 ต.ค. 52 )[day] เธอไม่รับ

                   [night] เธอรับแล้ว

( 4 ต.ค. 52 ) เธอบอกกลับมา

( 5 ต.ค 52 )  ย้ำให้แน่ใจ

 ----------------------------------------

 

ไม่เคยเสียใจเลยที่ทำลงไป แม้ว่ามันต้องเสี่ยงกับหลายปีที่เป็นได้แค่ "ใครก็ไม่รู้"

ก่อน เคยเป็น "ใครก็ไม่รุ้"  ทำได้แค่มองเธอเป็นของคนอื่น และเจ็บจากคนอื่นมา พยายามปลอบใจเธอบอกเธอเสมอว่า "เธอทำดีที่สุดแล้ว เธอต้องเข็มแข็ง"

และ ก็เป็นทุกครั้งไปที่เห็นเธอเสียใจ ช้ำใจ ต้องทำเป็นเข็มแข็งเพื่อให้เธอไม่อ่อนแอ ต้องทำเป็นปลอบเธอ ทั้งๆที่เราเองก็เจ็บเจียนตาย รู้สึกผิดทุกครั้งที่ดูแลเธอไม่ได้ มันเหมือน คมมีด แทงเข้าไปเสมอๆ ซึ่งเธอไม่เคยรู้เลย

การเป็น "ใครก็ไม่รุ้" มันช่างทรมานเหลือเกิน เหมือนกับเอาหัวใจไปรับกระสุนแทน คนที่เรารักจิงๆ ต้องเป็นคนให้กำลังใจคนที่เรารักทั้งๆที่เขาไม่เคยรุ้ ต้องเป็นคนคอยปรึกษาเวลาเธอเครียดกับชายที่เธอรัก ซึ่งมันไม่เคยเป็นตัวเรา ต้องคอยสมานแผลคนที่เรารัก งานนี้ช่างหนักเหลือเกิน หัวใจของ "ใครก็ไม่รุ้" มันกำลังจะสลายทุกครั้งไป

ไม่เคยแสดงตนว่า สำคัญ หลบอยู่ในเงาข้างหลังของเธอทุกครั้ง วันไหนเธอเจ็บและเดินหันหลังกลับมา ถึงจะเจอเรา เป็นคนที่อยุ่ข้างเธอเสมอเวลาเธอเสียใจ แต่ไม่เคยรุ้เลยว่านอกจากเราแล้วเธอยังมี "อีกเงา" ที่คอยดูแลเธอเหมือนกัน

เคยคิดเหมือนกันว่า "เราเป็นคนสำคัญในวันที่เธอไม่มีใคร" แต่ไม่จิงเลย เพราะเธอยังมี อีกหลายๆคน ที่เธอให้ความสำคัญ

วันนึง "อีกเงา" ได้ออกจากเงา เลื่อนมาเป็นคนรัก ผู้ซึ่งสร้างความดีคล้ายๆกับเรา แถมยังมีหน้าตาที่เหลือรับ เป็นคนที่เธอหลงรักหัวปักหัวปรำ

เราผู้ซึ่งไม่เคยให้ของขวัญในวันเกิดเธอ "จำวันเกิดได้แต่ไม่ให้ความสำคัญ" หรือแม้แต่โทรไปก็ไม่เคย เพราะคิดว่ามันไม่ใช่หน้าที่ของ"ใครก็ไม่รุ้" อย่างเรา จะเอาอะไรไปสุ้ "อีกเงา" ได้

จน ในที่สุดเหตุการณ์ที่กลัวที่สุดในหลายๆปีที่คุยกับเธอก็เกิดขึ้น ตัวเธออยู่ไกลเราเกินไปที่จะเข้าไปพบบ่อยๆได้ อันนั้นยังไม่น่ากลัวเท่าการที่ ใจของเธอนั้นได้ตกเป็นของ"อีกเงา"โดยสมบูรณ์แล้ว ซึ่งเราทำอะไรไม่ได้แล้ว

ครั้งนี้เธอเจ็บจาก "อีกเงา" มาเพราะเธอต้องการจะไม่เป็น มือที่สาม ระหว่าง"อีกเงา"กับคนรักของเรา เธอจึงถอยออกมา แต่ "อีกเงา"ผู้ซึ่งมีทั้งคนรักซึ่งกลุ่มเพื่อนก็รุ้จักกันอย่างเปิดเผย กับ "เธอ" ผุ้ซึ่งกำหัวใจ "ใครก็ไม่รุ้" อย่างเราไว้ จึงเป็นหน้าที่ของ "ใครก็ไม่รุ้" อย่างเราต้องปลอบใจเธอ

แต่ครั้งนี้ต่างออกไปสัญชาตญาณเรามันฟ้องว่า "หากครั้งนี้ไม่พุดออกไป" เธอจะต้องจากเราไปอย่างแน่นอน

(2 ต.ค. 52) ตอนนั้นเธอโทรมาบอกว่าอยุ่กับ "อีกเงา" กำลังบอกเลิก"อีกเงา" แต่ยังไม่ได้ออกจากบ้าน"อีกเงา" เราบอกเธอว่า "ข้ารักแกนะ" ตอนนี้ไม่ได้คิดอะไร เพียงต้องการให้เธอมีสติ อย่าหลงมอบทุกสิ่งทุกอย่างให้กับ"อีกเงา" และเป็นกำลังใจให้เธอเลิกกับ "อีกเงา" สำเร็จ (แอบเห็นแก่ตัว)

เรา ผุ้ซึ่งกำลังจะบ้า เนื่องจากเธออยู่กับเขา ซึ่งเรา ทำอะไรไม่ได้เลย ได้ใช้สติอันน้อยนิดขับรถไปหาเธอ เพื่อจะเอาเธอออกมาจากสถานที่นั้น ทั้งๆที่เธอบอกว่า "ไม่ต้องมา" (ทำไมวะ ?) แล้วบอกว่าถึงบ้านแล้วจะโทรหา

สุดท้ายก็ไม่ได้เอาเธอออกมาจากสถานที่นั้น ได้แต่จอดรถ มองเธอกับ อีกเงา ขับรถผ่านไป

หลัง จาก"อีกเงา"ขับรถกลับมาได้จอดเครียร์กัน (กลางถนน 4 แยกด้วย -*-) "อีกเงา" ต้องการทราบแค่ว่า เขาผิดอะไร ทำไมเธอต้องเลิกกับเขา ส่วน เรา "ใครก็ไม่รุ้" ต้องการตอบคำถามของเขาแล้วก็บอกย้ำให้มันเข้าใจว่า "ดูแลเธอให้ดีๆ อย่าทำเธอเสียใจอีก" ทั้งๆที่เธอกำลังบอกเลิก"อีกเงา" แต่เราซึ่งคอยให้กำลังใจเธอมาหลายปี รู้แน่ว่า เธอเลิกกับ"อีกเงา"ไม่ได้แน่นอน

( 3 ต.ค. 52) [day] หลังจากที่พูดคำนั้นกับเธอไปแล้ว เราก็นั้งลุ้นว่าผลออกมา จะเป็น negative หรือ possitive โทรไปหาเธอทั้งๆที่เธอบอกว่า "ถึงบ้านแล้วจะโทรหา" ตั้งแต่เมื่อวาน แน่นอน เธอไม่รับ เราจึงใช้สมองน้อยๆของเรา ทบทวนดูว่า เหตุการณ์แบบนี้ เคยเกิดขึ้นกับเธอและ "อดีตเงา" ของเธอ ซึ่งพยายามจะมาเป็นคนรักของเธอ แต่กลับกัน เขาเสียเธอไป

( 3 ต.ค. 52) [night] เมื่อความกระวนกระวายมาถึงขีดสุดบ้าจนถึงขนาดพุดไม่รุ้เรื่อง จิตใจล่องลอย วิกลจริตไปชั่วขณะ พยายามจะไปหาเธอให้ได้ เพื่อถามว่า "ทำไมไม่รับ"ความหวังสุดท้ายก่อนขึ้นรถไปถามเธอที่บ้านคือการ "โทร"ไปหาเธอรอบสุดท้าย สิ่งที่บ้ามากคือ เธอรับสาย แล้วพูดเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นจึงทำให้

ด้วยความที่คิดว่า "ต้องลุยแล้ว" ในคืนนี้จึงย้ำให้แน่ใจแล้วบอกเธอไปว่า "เรื่องเมื่อวาน เราพุดจริงทุกเรื่องนะ"

ฮ่าๆมันได้ผล เธอรับทราบแล้วตอบกลับมาว่า "ไอ่บร้า~*"

 

( 4 ต.ค. 52 ) ข่างแพร่ไปไวมากเพื่อนทุกคนที่สนิท ทราบเรื่องของเรา และก็ดีใจกับเรา (เป็นกำลังใจที่ดีมาก) ทำให้เรามีกำลังใจในการสู้ต่อไป เช่นเดิม คืนนี้คุยกับเธอ แต่เรื่องที่ไม่เหมือนเดิม คือ เธอเล่าว่า มีแต่ "พวกเงา" ที่ชอบมาชอบเธอ (อ่านตอนแรกแล้วจะเข้าใจว่า เงา ชอบเธอ เยอะมาก) เราก็รับฟังแล้วยิ้มๆ เพราะเราก็เป็นเงา >"< แล้วเธอก็พุดว่า "มีคนรักดีกว่ามีคนเกลียด ข้าก็รักแกนะ" โอ้ ไหงเป็นงี้เธอยิงคำนี้ใส่เราโดยที่เราไม่ทันตั้งตัว ดีจัยจนแทบบ้

แต่ ชีวิตไม่ได้สมหวังเสมอไป "อีกเงา" โทรกลับมาหาเราด้วยเสียงที่มีน้ำตาปน แล้วบอกกับเราให้ไปบอกกับเธอว่า "กุเสียคนที่กุรักไปสองคนแล้ว ขอให้มิงมีความสุข" ซึ่งเธอก้อประชุมสายอยุ่ขณะนั้น เมื่อเราได้ยินดังนั้น จึงสวนกลับไปทันที เพราะยอมให้เธอลังเลไม่ได้ "มิงเสียมากี่คนกุไม่รุ้ แต่สำหรับกุ กุเสียเธอไม่ได้ เหมือนกัน"

มันได้ผล เธอลังเล

 

( 5 ต.ค 52 )

หลัง จากที่ "อีกเงา" ทิ้งระเบิดคำพูดก้อนโตไว้ มันทำให้เธอ ลังเลอย่างหนัก เราผุ้ซึ่ง ตอนนี้ไม่ได้เป็น "ใครก็ไม่รู้" อีกต่อไปแล้ว ก็ต้องปลอบใจและให้กำลังใจเธอเช่นเดิม และหลังจากดูอาการเธอแล้ว เรือรักของเรา คงต้องจอดให้กับ ระเบิดของอีกเงาแน่นอน จึงบอกไปว่า

"ข้ารุ้นะ แกไม่มีที่ในหัวใจให้ข้าเข้าไป แต่ก็ไม่เป็นไรหรอก ข้าจะขอรักแกตลอดไปและจะอยุ่ข้างๆ แกเสมอไป"  

 แน่นอน มันทำให้เรารู้สึกดี แต่สำหรับเธอ "มันอาจไม่มีค่าอะไรเลย"

 

จบ คับ สำหรับวันนี้ อัพเดทสุดแล้ว มีอะไรจะมาอัพเพิ่มนะ ขอบคุณที่อ่านมาถึงตรงนี้ที่มาเขียนเพียงต้องการอยากแบ่งปันความรู้สึกว่าการพยายามแล้วมันสำเร็จอย่างน้อย แค่ 1วัน จาก 3-4ปี ที่เราพยายามมา ให้เพื่อนๆที่กำลังมีสถานะเป็น ใครก็ไม่รุ้ คล้ายๆผมอ่านและเป็นกำลังใจต่อไปคับ

                                                                      faith

                                                  0.28 am.( 6 ต.ค 52)

edit @ 6 Oct 2009 13:10:29 by faith

edit @ 6 Oct 2009 13:11:04 by faith